Niepełnosprawność intelektualna w publicznym i prywatnym dyskursie

Rozważania podjęte w tej publikacji zmierzają do odpowiedzi na pytanie jak we współczesnym społeczeństwie polskim omówiona jest niepełnosprawność intelektualna w dyskursach uruchamianych w sytuacjach publicznych i prywatnych oraz ukazują konfrontację indywidualnej i społecznej wizji niepełnosprawności.

Poruszane w książce problemy, dotyczące konfrontacji osobistej i społecznej wizji niepełnosprawności intelektualnej są niezwykle ważne w pedagogice specjalnej, zwłaszcza gdy odnosi się je do aktualnego kontekstu społecznego, aktualnej sytuacji zmiany ponowoczesnej, globalizacyjnej, systemowej.

Ważnymi elementami książki są także: ukazanie interdyscyplinarnego spojrzenia na problematykę ról społecznych osoby z niepełnosprawnością intelektualną, wyszczególnienie nurtów dyskursu niepełnosprawności intelektualnej, przyjęte metody badawcze (krytyczna analiza dyskursu i metoda biograficzna) i zwrócenie uwagi na społeczno-kulturową konstrukcję niepełnosprawności, na fakt konstruowania niepełnosprawności intelektualnej przez dyskurs publiczny.

Wstęp

1. Niepełosprawność intelektualna i społeczeństwo
2. Dyskurs jako płaszczyzna konstruowania i odtwarzania porządku społecznego
3. Założenia metodologii badań własnych
4. Niepełnosprawność intelektualna w dyskursie publicznym w świetle badań własnych
5. Niepełnosprawność intelektualna w doświadczeniach biograficznych w świetle badań własnych
6. Wśród dyskursów i znaczeń - między przemocą, adaptacją a emancypacją

Spis artykółw

Bibliografia