Znienawidzony obiekt miłości Psychoanalityczne studia nad depresją

Częścią normalnej żałoby jest utrzymanie miłości do utraconego obiektu i jednocześnie odzyskanie zdolności do kochania dostępnych realnych obiektów. Gdy jednak nie można uznać straty i przeżyć bólu rozstania, gdy związana z tym uraza zabarwia uczucia do obiektu powodując wzrost nienawiści, żałoba przekształca się w  melancholię i „cień obiektu pada na Ja”.

Znienawidzony obiekt miłości to określenie zaczerpnięte z tekstu Ignês Sodré, które dobrze oddaje istotę depresyjnego stanu umysłu.

Przekazujemy czytelnikom zbiór artykułów uporządkowanych zgodnie z następstwem faz życia: dzieciństwa, adolescencji, dorosłości i wieku podeszłego. Reakcje na utratę mają bowiem w każdej z tych faz swoisty charakter i znaczenie. Zbiór otwiera klasyczny i kluczowy dla rozumienia depresji tekst Zygmunta Freuda Żałoba i melancholia w nowym tłumaczeniu Anny Czownickiej.

Maciej Musiał ze Wstępu

Spis treści:

Wprowadzenie
Przegląd psychoanalitycznych koncepcji żałoby i depresji – od Freuda i Abrahama do Klein i postkleinistów

1. Żałoba i melancholia
2. Rana łuk i cień obiektu.Uwagi na temat Żałoby i melancholii Freuda
3. Melancholia i żałoba w okresie dzieciństwa i adolescencji: kilka refleksji na temat roli obiektów wewnętrznych
   
4. Praca z adolescentami ze skłonnościami samobójczymi
5. Melancholia, żałoba i przeciwprzeniesienie
6. Konflikt między żałobą a melancholią
7. Rozczarowanie: historia Adama i Ewy oraz Lucyfera
8. Bion: fenomenolog utraty
9. Żałoba w wieku podeszłym: perspektywy rozwojowe