Znieczulenie TIVA-TCI

Lata dziewięćdziesiąte XX wieku to czas rozkwitu TIVA-TCI ‒ techniki, którą można określić jako anestezję sterowaną stężeniem propofolu (w surowicy, w miejscu docelowym itd.). Zaletą tej techniki jest dokładność, o której w dużej mierze decyduje fakt uwzględnienia w specjalnie opracowanych algorytmach takich czynników jak wiek, płeć, masa ciała i wzrost chorego.

Pierwsze pompy strzykawkowe do TIVA-TCI były zaprojektowane w taki sposób, że przyjmowały jedynie strzykawki z chipem (nawiasem mówiąc, ich cena była zawrotna).

Współcześnie nie ma powodów, aby ta technika nie była stosowana, ponieważ jest propofol (nie ma chipów…), są nowoczesne pompy strzykawkowe, jak też przewodniki (również ten w języku polskim). Zatem możliwe jest prowadzenie skutecznej, bezpiecznej i przewidywalnej anestezji, opartej na TIVA-TCI.

TCI odnosi się nie tylko do podawania propofolu. W tej technice można podawać i remifentanyl, i sufentanyl, i fentanyl, a nawet ketaminę.

Prof. Waldemar Machała

Spis treści:

1. Wiadomości ogólne i tło historyczne
2. Wlew kontrolowany docelowym stężeniem leku
3. Farmakokinetyka
4. Farmakodynamika
5. Aspekty praktyczne
6. Przyszłość i kierunki rozwoju
7. Przypadki kliniczne