O grupach t. 2 Przewodnik po grupach Podręcznik psychoanalitycznej terapii grupowej z ilustracjami klinicznymi

Przewodnik po terapii grupowej ma służyć wielu celom. Może stanowić użyteczne narzędzie w badaniach, pozwalając na wystandaryzowanie i sprawdzenie skuteczności metody leczenia. Jest zarazem zwięzłym wprowadzeniem i skryptem przedstawiającym opis terapii grupowo-analitycznej, który przyda się zarówno początkującemu terapeucie, jak i doświadczonemu klinicyście. Terapeutom, którzy mają duże doświadczenie w pracy z pacjentami indywidualnymi często towarzyszy niepewność, jak przełożyć to doświadczenie na prowadzenie grupy, w której jest siedmiu czy ośmiu pacjentów. Wielu młodych praktyków może czuć lęk na samą myśl o takim zadaniu. Nie jest łatwo prowadzić terapię grupową, ale gdy robi się to dobrze, staje się ona nieocenionym czynnikiem leczącym dla wielu pacjentów, którzy nie mogą, nie muszą lub wręcz nie powinni odbywać terapii indywidualnej. W przypadku wielu osób grupa jest zatem formą terapii z wyboru. Bywa jednak, że psychoterapia grupowa jako forma leczenia problemów emocjonalnych nie cieszy się należytym uznaniem. Proces szkolenia terapeutycznego wymaga nieraz, by adepci psychoterapii poprowadzili grupę terapeutyczną, ale często nie dostrzega się, jak bardzo wymagające jest to zadanie. Procesy rządzące grupą mają bowiem ogromną siłę, która może działać zarówno w kierunku rozwoju, jak i destrukcji. Terapeuta musi je rozumieć i doceniać ich wagę, inaczej nie będzie w stanie nad nimi zapanować. Ta umiejętność wymaga profesjonalnego szkolenia, którego najważniejszym elementem jest własna terapia psychoanalityczna, w tym terapia grupowa, a także doświadczenie zdobywane podczas superwizji, w których uczestniczą również inni terapeuci prowadzący grupy.
Wielu klinicystów odczuwa wewnętrzny sprzeciw na samą myśl o podręczniku terapii grupowej, bo kojarzy się to z korzystaniem z przepisów w książce kucharskiej. Dlatego podczas przygotowania tego kompendium mieliśmy w pamięci fakt, że każda sytuacja w terapii jest wyjątkowa i niepowtarzalna. Terapeuta nigdy nie wie, jaka będzie jego grupa, dopóki nie spotka się z nią na pierwszej sesji. Nasz skrypt pozostawia zatem przestrzeń dla bardzo różnych pacjentów i terapeutów. Podkreślamy przy tym kluczową rolę settingu, który pozwala zachować specyfikę danej grupy, ale minimalizuje ryzyko popadania w ekscentryzm, bezrefleksyjność czy destrukcję. Warto też podkreślić, że umiejętności nabywane przez terapeutę nie mogą ograniczać się do technicznych aspektów prowadzenia grupy. Analityk staje przed wyjątkową szansą zgłębienia ludzkiej - a więc także i własnej - natury, jej mocnych stron i słabości, jej zdolności do radzenia sobie z różnymi doświadczeniami.

Uczenie się na podstawie doświadczanie jest również udziałem pacjentów i przebiega w ramach settingu, który pozwala, by doświadczeń tych nie ograniczały „normalne” konsekwencje właściwe sytuacjom w świecie zewnętrznym. W grupie można mówić w przestrzeni zarazem i publicznej, i chronionej o sprawach, które rzadko są przedmiotem rozmów w normalnej rzeczywistości społecznej. To ważne i głębokie doświadczenie prowadzi wiele osób ku weryfikacji i zmianie sposobu myślenia, odczuwania, nawiązywania relacji, a z czasem przyczynia się do rozpoczęcia procesu naprawy i odbudowy dysfunkcyjnych sfer życia.

Spis treści:

1. Wprowadzenie
2. Czym jest analityczna terapia grupowa?
3. Cele terapii
4. Narzędzia terapeuty
5. Zadania terapeuty i stosowane techniki: ujęcie ogólne
6. Rozpoczynanie grupy
7. Pierwsza sesja
8. Przepływ informacji
9. Życie grupowe
10. Grupa dla osób oczekujących na terapię
11. Superwizja
12. Kończenie grupy