Przetrwać dojrzewanie Zaburzenia okresu dojrzewania z perspektywy klinicznej

Autorzy poszczególnych rozdziałów opisują: zaburzenia o różnym nasileniu, od problemów z przystosowaniem w szkole po anoreksję i psychozę, rozwój nastolatków wychowywanych w małych rodzinach i proces kształtowania się ich poczucia tożsamości.

Okres dojrzewania to jeden z najbardziej burzliwych okresów rozwojowych. W ciągu kilku lat między pokwitaniem a wkroczeniem w dorosłość jednostka musi zaadaptować się do fizycznych zmian związanych z rozmiarami, kształtem, siłą i budową ciała, a także z ogólnym wyglądem, brzmieniem głosu oraz dojrzałością seksualną. Prowadzi to do różnych psychicznych i społecznych konsekwencji: młoda osoba zyskuje zdolność do nawiązywania intymnych relacji z ludźmi, angażowania się w kontakty seksualne, zmniejszenia zależności od rodziców oraz dążenia do separacji od rodziny. Odbywając tę współczesną formę męskiej i kobiecej inicjacji, zdaje rozmaite egzaminy i przygotowuje się do zdobycia pracy. Podsumowując, staje się niezależną jednostką pod względem wewnętrznym oraz zewnętrznym. To ogromne wyzwania. Niektórzy młodzi ludzie potrzebują wówczas profesjonalnej pomocy, zaś wszyscy – obecności dorosłych rozumiejących to, co się dzieje z nastolatkami.

Spis treści:

1. Intensywność okresu dojrzewania w małych rodzinach
2. "Na czym to polega, po prostu rozmawiamy?" Praca terapeutyczna z młodymi ludźmi po doświadczeniach nadużycia seksualnego
3. Psychoterapia nastolatków z upośledzeniem umysłowym
4. Konfrontacja, ustępstwo czy komunikacja?
5. Zachowania samobójcze oraz ich znaczenie w okresie dojrzewania
6. Refleksje na temat jednego z mechanizmów zaburzeń odżywiania
7. Lęk przed staniem się mężczyzną. Przypadki dwóch nastolatków
8. "Czy jest tam ktoś?" Praca w Punkcie Konsultacyjnym dla Młodych Ludzi
9. Kozioł ofiarny
10. Gorączka chwili. Psychoanalityczna praca z rodzinami
11. Zabawa, praca i tożsamość. Znalezienie miejsca w świecie dorosłych