Przywiązanie w psychoterapii

Trzy cechy - przywiązanie cechujące się poczuciem bezpieczeństwa, elastyczność i umiejętność wychowywania dzieci mających poczucie bezpieczeństwa - są skorelowane ze zdolnością jednostki do refleksji nad własnym doświadczeniem. Te same trzy motywy organizują model terapii jako przemiany przez relację. W tym modelu relacja pacjenta z terapeutą jest podłożem zmian i ma pierwszorzędne znaczenie. Stanowi bezpieczną bazę będącą warunkiem koniecznym eksploracji, rozwoju i zmiany. Relacja jest także kontekstem, w którym terapeuta i pacjent po znalezieniu przestrzeni psychicznej dla tych doznań mogą starać się je zrozumieć.

"Jasne i przystępne opracowanie naukowe prezentujące najnowsze osiągnięcia w teorii przywiązania, intersubiektywności, neuronauki społecznej i uważności. Autor nakłada te "mapy pojęciowe" na praktykę terapii, by zapoznać z nią czytelnika i stworzyć nową wizję terapii. To lektura obowiązkowa dla psychoterapeutów pragnących pozostać na bieżąco w swojej dziedzinie oraz bogate źródło wiedzy dla uczących się klinicystów."

dr Christopher K. Germer, Cambridge, Massachusetts

Spis treści:

1. Przywiązanie i zmiana

I. BOWLBY I JEGO NASTĘPCY

1. Podstawy teorii przywiązania
2. Mary Main: reprezentacje umysłowe, metapoznanie oraz Wywiad Przywiązania Dorosłych
3. Fonagy i jego następcy

II. RELACJE PRZYWIĄZANIA I ROZWÓJ SELF

1. Wielość wymiarów self
2. Odmiany doświadczeń przywiązania
3. Jak relacje przywiązania kształtują self

III. OD TEORII PRZYWIĄZANIA DO PRAKTYKI KLINICZNEJ

1. Doświadczenie niewerbalne a "znane-niemyślane": droga do emocjonalnego rdzenia self
2. Postawa self wobec doświadczenia: zanurzenie, mentalizacja i uważność
3. Pogłębienie klinicznego wymiaru teorii przywiązania: intersubiektywność i perspektywa relacyjna

IV. WZORCE PRZYWIĄZANIA W PSYCHOTERAPII

1. Jak stworzyć "tygiel" rozwojowy
2. Pacjent zdystansowany: od izolacji do intymności
3. Pacjent zaabsorbowany: stwarzanie przestrzeni dla własnego myślenia
4. Pacjent zmagający się z nierozwiązanym doświadczeniem urazu: leczenie ran po urazie i stracie

V. OGNISKOWANIE UWAGI NA PRACY KLINICZNEJ

1. Sfera niewerbalna I. Praca z tym, co ożywiane i odgrywane
2. Sfera niewerbalna II. Praca z ciałem
3. Mentalizacja i uważność. Podwójna helisa psychicznego wyzwolenia