O uczeniu się od pacjenta

Niniejsza książka stanowi bogate źródło wiedzy dla psychoanalityków i terapeutów (zarówno początkujących, jak i doświadczonych w zawodzie), a także wielu innych specjalistów: lekarzy, pracowników socjalnych, doradców i wszystkich, którzy pragną lepiej poznać psychodynamikę relacji służącej pomaganiu.
Autor oferuje bogaty zbiór przykładów, w tym ciekawe przypadki kliniczne, z których każdy stanowi nieocenione źródło wiedzy nie tylko dla adeptów psychoterapii, lecz również dla wszystkich profesjonalistów pracujących psychodynamicznie z osobami potrzebującymi pomocy. Autor opisuje uczenie się na błędach, szczególnie własnych. Jeśli psychoanalityk popełni błąd, może go wychwycić w procesie autorefleksji i niemal zawsze może też dokonać zmiany. Wewnętrzna superwizja to swoisty kompas, który zawsze ułatwia wyznaczenie właściwego kierunku w spowitej mgłą sytuacji psychoanalitycznej. Byłem pod wrażeniem tego, jak autor stawia czoła własnym błędom i unikom. Aby dokonywać takiej autorefleksji potrzeba odważnie mierzyć się z własnymi porażkami, błędami i zaniedbaniami (niekiedy, co bardziej bolesne, nawet głupotą), być oddanym prawdzie, kierować się naukowym zaciekawieniem, okazywać szacunek pacjentowi i mieć dużo pokory, a jednocześnie zachować tyle pewności siebie i wytrwałości, by kontynuować pracę. I Patrick Casement to wszystko w sobie ma.

Dr Arthur Hyatt Williams - Słowo wstępne

Spis treści

Słowo wstępne
Wprowadzenie
Podziękowania
1. Uwagi wstępne o uczeniu się od pacjenta
2. Wewnętrzny superwizor
3. Wewnętrzna superwizja Błąd i jego naprawa
4. Formy interaktywnej komunikacji
5. Słuchanie z perspektywy interakcyjnej Prezentacja kliniczna
6. Kluczowa dynamika pomieszczania
7. Trzymanie analityczne pod presją
8. Procesy poszukiwania i odkrywania w doświadczeniu terapeutycznym
9. W poszukiwaniu przestrzeniu Kwestia granic
10. Teoria odkryta na nowo
Dodatek 1
Wiedza i niewiedza: Winnicott i Bion
Dodatek 2
Kwestie poufności i ujawniania się terapeuty
Bibliografia