Ciśnienie skurczowe

"Skurczowe ciśnienie tętnicze (SBP) wykazuje wyraźną, liniową, wprost proporcjonalną zależność od wieku chorego. Zdecydowanie największym problemem terapeutycznym z nim związanym są jego podwyższone wartości u pacjentów powyżej 50. roku życia, bardzo często przybierające postać izolowanego nadciśnienia skurczowego (ISH).Trzeba zaznaczyć, na podstawie dużych projektów epidemiologicznych (NHANES III, WISHE, WHO MONICA), że problem ten dotyczy blisko 65% ogólnej populacji chorych na nadciśnienie tęnicze niedostatecznie leczonych i aż 80% pacjentów po 50.roku życia. W patogenezie wzrostu składowej skurczowej nadciśnienia wraz z wiekiem podstawowe znaczenie przypisuje się narastającej sztywności dużych naczyń tętniczych (aorty i rozgałęzień), upośledzonej wazodylatacji w odpowiedzi na stymulację receptorów beta-adrenergicznych, przy zachowanej reakcji na stymulację receptorów alfa uzkodzeniu śródbłonka i związanym z wiekiem zmianom w nerkach. Wyniki wieloletnich obserwacji epidemiologicznych, m.in. z badania Framingham czy projektu Monica, wykazały wprost proporcjonalną zależność między ciśnieniem skurczowym a powikłaniami sercowo-naczyniowymi i niewydolnością nerek już od wartości powyżej 115 mmHg (...)"

prof. dr hab. n. med. Krystyna Widecka

Wstęp

1. Patofizjologia skurczowego ciśnienia tętniczego
2. Epidemiologia nadciśnienia tętniczego
3. Znaczenie skurczowego ciśnienia w ocene ryzyka sercowo-naczyniowego
4. Wpływ ciśnienia skurczowego na powikłania narządowe nadciśnienia
5. Próby kliniczne oceniające skurczowe ciśnienie tętnicze
6. Farmakoterapia skurczowego nadciśnienia tętniczego

Podsumowanie

Piśmiennictwo