Postępy znieczulenia w chirurgii jednego dnia 2011

Anestezjologia kliniczna zmienia się niezwykle dynamicznie pozostając jednak dyscypliną służebną dla postępowania zabiegowego. Tutaj właśnie należy doszukiwać się źródeł operacyjnego leczenia krótkoterminowego, którego hasłowa nazwa - chirurgia jednego dnia stała się synonimem nowego w medycynie. Należy sobie zdawać sprawę, iż ten rodzaj działalności został wprowadzony do postępowania lekarskiego raczej na zamówienie społeczne, a nie z potrzeb medycznych. Dopiero znacznie później zaczęto doszukiwać się w chirurgii jednego dnia obustronnych profitów. Jedną ze stron jest bowiem specyficzny pacjent, członek społeczeństwa XXI wieku - zapracowany i usytuowany w rytmie codziennych zadań. Chęć jak najkrótszego zaburzenia tego reżimu codzienności, skrócenia absencji chorobowej i jak najmniejszych zmian w życiu prywatnym, to zamówienie wobec usługowej i organizacyjnej części ochrony zdrowia. Natomiast z drugiej strony odnotowuje się obniżenie infrastrukturalnych kosztów leczenia, mniej zakażeń wewnątrzszpitalnych i lepsze wykorzystanie łóżek szpitalnych z poprawą dostępności do wysokospecjalistycznych procedur. Wobec jednoznacznych korzyści dynamicznie narasta odsetek zabiegów wykonywanych w chirurgii jednego dnia, zwiększa się zakres operacji i nie rośnie liczba powikłań. Należy, dla prawdziwości tego wywodu stwierdzić, iż niektóre kraje, nawet bardzo zasobne, nie zaakceptowały takiego schematu postępowania. Jednak w zdecydowanej większości państw europejskich jak i amerykańskich ponad połowa procedur operacyjnych jest wykonywana w ramach chirurgii jednego dnia. Należy sobie zawsze zdawać sprawę, że sposób wykonywanej operacji pozostaje praktycznie zawsze taki sam, bez względu na system organizacyjny placówki ochrony zdrowia. Kluczową rolę odgrywa więc w chirurgii jednego dnia postępowanie anestezjologiczne. Jest ono podstawą szybkiej ścieżki leczenia i podstawą zadowolenia pacjenta. Stąd treść niniejszego opracowania wielopłaszczyznowo odnosi się do postępów znieczulenia pacjentów chirurgii jednego dnia, będąc kolejnym opracowaniem zagadnienia wobec zmieniających się danych piśmiennictwa i nowych obserwacji klinicznych.

Spis treści:

Wstęp

1. Fast-tracking - znany i nieznany model placówki chirurgii jednego dnia
2. Sedacja, analgezja i monitorowana opieka anestezjologiczna w zabiegowym leczeniu krótkoterminowym
3. Niekonwencjonalna terapia lęku w placówkach chirurgii jednego dnia
4. Profilaktyka i leczenie nudności jako element zwalczania małej chorobowości w chirurgii jednego dnia
5. Płynoterapia podczas znieczulenia do różnych typów zabiegów krótkoterminowych i ambulatoryjnych
6. Zapobieganie zakażeniom krwi związanym z cewnikami wewnątrznaczyniowymi
7. Czy propofol można jeszcze zmodyfikować?
8. Strategia stosowania opioidów w chirurgii jednego dnia
9. Współczesna strategia stosowania leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe
10. Zastosowanie cyklodekstryn w chirurgii dzieci
11. Trudne drogi oddechowe i ryzyko intubacyjne w chirurgii jednego dnia
12. Szczególne problemy znieczulenia dzieci w placówce chirurgii jednego dnia
13. Ryzyko w chirurgii jednego dnia
14. Piętnaście minut spędzonych z pacjentem przed zabiegiem wartych jest tyle, co premedykacja 15 mg morfiny
15. Inwazyjne techniki leczenia bólu jako element leczenia krótkoterminowego
16. Techniki znieczulenia regionalnego preferowane w chirurgii jednego dnia
17. Wybrane możliwości zastosowania ultrasonografii w działalności anestezjologa placówki chirurgii jednego dnia
18. Optymalna terapia przeciwbólowa po zabiegach chirurgii jednego dnia - propozycja pakietów przeciwbólowych
19. Epidemiologia i profilaktyka poamputacyjnego bólu neuropatycznego