Leczenie przeciwzakrzepowe

Dysponujemy szeregiem leków hamujących układ krzepnięcia. W obrębie tej grupy znajdują się leki znane od ponad 100 lat (kwas acetylosalicylowy), wprowadzone do praktyki w połowie ubiegłego stulecia (doustne koagulanty), jak i leki stanowiące owoc inżynierii genetycznej (np. abcyksymab). Leczenie przeciwzakrzepowe należy niewątpliwie do najskuteczniejszych sposobów postępowania w chorobach sercowo-naczyniowych. Przełamując jednak ważny fizjologiczny mechanizm, często stają się przyczyną powikłań krwotocznych, dlatego leczenie nimi jest trudne i wielu lekarzy się go obawia. Celem niniejszego opracowania, adresowanego do lekarzy bardzo wielu specjalności - internistów, kardiologów, neurologów i chirurgów - jest właśnie ułatwienie zrozumienia działania tych leków, a jednocześnie stworzenie większego bezpieczeństwa ich stosowania.

Spis treści:

1. Autorzy
2. Wprowadzenie
3. Fizjologia krzepnięcia
4. Badania laboratoryjne w ocenie układu krzepnięcia i fibrynolizy
5. Kwas acetylosalicylowy
6. Pochodne tienopirydyny i antagoniści receptorów ADP
7. Doustne antykoagulanty
8. Heparyna niefrakcjonowana
9. Heparyny drobnocząsteczkowe
10. Pentasacharydy
11. Bezpośrednie inhibitory trombiny
12. Inhibitory receptora glikoproteinowego IIb/IIIa
13. Inne leki hamujące czynność płytek