Leki pochodzenia naturalnego

II Wy­da­nie „Le­ków po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go” jest uak­tu­al­nio­ne i uzu­peł­nio­ne o no­we su­row­ce ro­ślin­ne, któ­re po­ja­wi­ły się w la­tach 2011–2016 w Mo­no­gra­fi i EMEA (Eu­ro­pe­an Me­di­ci­nes Agen­cy), na bie­żą­co mo­ni­to­ru­ją­cej naj­now­sze do­nie­sie­nia na­uko­we do­ty­czą­ce le­ków ro­ślin­nych – ich wła­ści­wo­ści, za­sto­so­wa­nia, bez­pie­czeń­stwa sto­so­wa­nia i daw­ko­wa­nia dla osób w róż­nych prze­dzia­łach wie­ko­wych. Nie tyl­ko far­ma­ceu­ci, ale tak­że die­te­ty­cy, ko­sme­to­lo­dzy i oczy­wi­ście le­ka­rze zo­bo­wią­za­ni są do udzie­la­nia fa­cho­wych in­for­ma­cji o le­ku ro­ślin­nym w opar­ciu o je­go udo­ku­men­to­wa­ne da­ne. Mu­szą one być zde­cy­do­wa­ną rów­no­wa­gą dla szu­mu i wręcz dezin­for­ma­cji od któ­rej aż roi się w in­ter­ne­cie, o po­dob­no cu­dow­nych wła­sno­ściach nie­któ­rych pre­pa­ra­tów,
za­wie­ra­ją­cych czę­sto nie­zba­da­ne su­row­ce ro­ślin­ne. Ta­ki prze­kaz, z ogrom­ną prze­wa­gą mar­ke­tin­gu nad rze­tel­ną wie­dzą, wpro­wa­dza w błąd po­ten­cjal­nych pa­cjen­tów i mo­że sta­no­wić dla nich du­że nie­bez­pie­czeń­stwo.
No­we opra­co­wa­nie, tak jak I Wy­da­nie, za­wie­ra wy­kaz ziół, któ­re umiesz­czo­ne są w mię­dzy­na­ro­do­wych mo­no­gra­fi ach: ESCOP 2003 i ESCOP sup­ple­ment 2009 (Eu­ro­pe­an Scien­ti­fi c Co­ope­ra­ti­ve On Phy­to­the­ra­py) oraz Expan­ded Com­mis­sion E Mo­no­gra­phs, w któ­rych każ­dy su­ro­wiec ro­ślin­ny po­sia­da peł­ny obraz fi to­che­micz­ny i ze­sta­wie­nie naj­waż­niej­szych ba­dań far­ma­ko­lo­gicz­nych i kli­nicz­nych.
No­we wy­da­nie „Le­ków po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go”, za­cho­wu­jąc po­wyż­szą kon­wen­cję, włą­cza do za­war­tej tam li­sty le­ków ro­ślin­nych tak­że ta­kie, któ­rych wła­ści­wo­ści udo­wod­nio­ne są przez naj­now­sze ba­da­nia fi­to­che­micz­ne
i far­ma­ko­lo­gicz­ne. Są wśród nich su­row­ce ro­ślin­ne ana­li­zo­wa­ne w Ka­te­drze i Za­kła­dzie Na­tu­ral­nych Su­row­ców Lecz­ni­czych i Ko­sme­tycz­nych: li­ście sier­pi­ka pię­cio­list­ne­go, zie­le sier­pi­ka wil­cze­go i li­ście Sti­zo­lo­phus bal­sa­mi­ta­efo­lius.
Nie moż­na by­ło po­mi­nąć rów­nież tych su­row­ców ro­ślin­nych, któ­re są skład­ni­ka­mi zło­żo­nych pre­pa­ra­tów, obec­nych na kra­jo­wych i za­gra­nicz­nych ryn­kach far­ma­ceu­tycz­nych, a któ­rym sku­tecz­ność przy­pi­sy­wa­na jest przede wszyst­kim w opar­ciu o tzw. tra­dy­cję sto­so­wa­nia. Tak­że dla nich sta­ra­li­śmy się, z róż­nym skut­kiem, zna­leźć pra­ce po­twier­dza­ją­ce z na­uko­we­go punk­tu za­sad­ność ich po­by­tu na ryn­ku far­ma­ceu­tycz­nym.
Po­dob­nie jak w I Wy­da­niu roz­dział do­ty­czą­cy te­ra­pii no­wo­two­ro­wej zre­da­go­wa­ny jest nie­co ina­czej. Wy­jąt­ko­wo obok su­row­ców ro­ślin­nych przed­sta­wio­ne są też po­je­dyn­cze związ­ki ro­ślin­ne, a na­wet nie­kie­dy ich pół­syn­te­tycz­ne po­chod­ne.

Spis treści:

1. Fitoterapia ośrodkowego układu nerwowego
2. Surowce roślinne stosowane w wyczerpaniu psychofi zycznym i stresie
3. Fitoterapia układu krążenia
4. Fitoterapia niektórych problemów meno- i andropauzy
5. Fitoterapia układu pokarmowego
6. Fitoterapia układu oddechowego
7. Surowce roślinne i związki naturalne wpływające na układ odpornościowy
8. Fitoterapia układu moczowego
9. Związki naturalne jako środki chemoprewencyjne i wspomagające terapię nowotworów
10. Fitoterapia schorzeń dermatologicznych
11. Fitoterapia niektórych chorób związanych ze złą przemianą materii
12. Fitoterapia choroby zwyrodnieniowej stawów
13. Fitoterapia migreny
14. Apiterapia