Niniejsza monografia zawiera zbiór prac przedstawionych podczas X
Jubileuszowej Konferencji Pediatrów WSZ, poświęconej postępom w pneumonologii i
alergologii dziecięcej. Książka adresowana jest zwłaszcza do pediatrów, ale
będzie pomocna również lekarzom innych specjalności.
Spis treści:
- Patofizjologia chorób alergicznych układu oddechowego
- Rola alergenów roztoczy kurzu domowego w wywołaniu chorób
alergicznych
- Testy skórne, RAST i testy prowokujące w diagnostyce astmy
oskrzelowej
- Pomiary PEFR w diagnostyce i monitorowaniu leczenia astmy oskrzelowej
- Badania nad rozwojem somatycznym dzieci z astmą oskrzelową
- Spirometria zabawkowa
- Przydatność ultrasonografii do oceny zmian zapalnych płuc u dzieci
- Odczyny nadwrażliwości opóźnionej w testach skórnych badane metodą
termowizji
- Ocena termowizyjna odczynów tuberkulinowych u dzieci
- Zespół bezdechu sennego u dzieci z nawracającymi zakażeniami górnych dróg
oddechowych
- Czynniki wpływające na nawrotność zakażeń układu oddechowego u dzieci
- Zakażenia Mycoplasma pneumoniae u dzieci
- Podejmowanie decyzji w alergologii dziecięcej
- Zasady współczesnego - stopniowanego leczenia farmakologicznego astmy
oskrzelowej u dzieci
- Patofizjologia, profilaktyka i leczenie osteoporozy posteroidalnej
- Salmeterol w leczeniu astmy oskrzelowej
- Skuteczność salmetorolu w leczeniu astmy oskrzelowej u dzieci
- Perspektywy immunoterapii
- Prewencja alergii (wtórna i późna) jako elementy leczenia chorób
alergicznych układu oddechowego
- Aerozoloterapuia astmy oskrzelowej - stan aktualny i perspektywy
- Zastosowanie spacerów we współczesnej aerozoloterapii
- Wpływ sposobu oddychania i właściwości fizycznych układu oddychania na
depozycję aerozolu w drogach oddechowych
- Zachowanie się monowarstwy surfaktantu płucnego w obecności aerozoli
wybranych antybiotyków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych
- Badania widma wielkościowego aerozoli uzyskanych z nośników i mukolityków
naturalnych stosowanych w pediatrycznej praktyce inhalacyjnej
- Wpływ różnych metod rozpraszania inhalacyjnego na stabilność leku
aerozolowego na przykładzie wodorobursztynianu
hydrokortyzonu