Zarys foniatrii klinicznej

Po 27 la­tach po­wsta­je no­wy pod­ręcz­nik aka­de­mic­ki Za­rys fo­nia­trii kli­nicz­nej, któ­re­go wspó­łau­to­ra­mi są przede wszyst­kim do­świad­cze­ni pra­cow­ni­cy Ka­te­dry i Kli­ni­ki Fo­nia­trii i Au­dio­lo­gii Uni­wer­sy­te­tu Me­dycz­ne­go im. Ka­ro­la Mar­cin­kow­skie­go w Po­zna­niu i oso­by od wie­lu lat współ­pra­cu­ją­ce. Sze­reg roz­dzia­łów opra­co­wa­no w no­wym uję­ciu, uwzględ­nia­jąc ak­tu­al­ne kie­run­ki ba­dań kli­nicz­nych.
Bio­struk­tu­rę pro­ce­su ko­mu­ni­ka­tyw­ne­go od­nie­sio­no do po­dzia­łu czyn­no­ścio­we­go ukła­du ner­wo­we­go, uwy­pu­kla­jąc zna­cze­nie czę­ści nad­rzęd­nej w ośrod­ko­wych pro­ce­sach prze­twa­rza­nia słu­cho­we­go.
W pod­sta­wach bio­lin­gwi­sty­ki pod­kre­ślo­no jej zwią­zek z na­uka­mi me­dycz­ny­mi. Wy­ka­za­no zna­cze­nie psy­cho­lo­gii kli­nicz­nej w dia­gno­sty­ce i re­ha­bi­li­ta­cji za­bu­rzeń ko­mu­ni­ka­tyw­nych. Za­sy­gna­li­zo­wa­no przy­dat­ność ge­ne­ty­ki i im­mu­no­lo­gii kli­nicz­nej w prak­ty­ce fo­nia­trycz­nej.
Część kli­nicz­ną za­bu­rzeń ko­mu­ni­ka­tyw­nych przed­sta­wio­no tra­dy­cyj­nie, oma­wia­jąc w ko­lej­nych roz­dzia­łach pro­ble­ma­ty­kę gło­su, mo­wy i słu­chu w wie­ku roz­wo­jo­wym. Wpro­wa­dzo­no roz­dział oma­wia­jący nie­wer­bal­ne spo­so­by po­ro­zu­mie­wa­nia się. Zgod­nie z za­le­ce­nia­mi Unii Eu­ro­pej­skich Fo­nia­trów włą­czo­no za­gad­nie­nia do­ty­czą­ce za­bu­rzeń fa­zy ust­nej i ust­no­-gar­dło­wej po­ły­ka­nia.
W roz­dzia­le po­świę­co­nym orzecz­nic­twu le­kar­skie­mu przed­sta­wio­no szcze­gó­ło­we za­sa­dy orze­ka­nia o zdol­no­ści do pra­cy, uszczerb­ku na zdro­wiu i nie­peł­no­spraw­no­ści w cho­ro­bach gło­su, słu­chu, mo­wy i ję­zy­ka.

Ze Wstępu

Spis treści:

1. Podstawy teoretyczne i wiadomości ogólne dotyczące procesu komunikatywnego
2. Zaburzenia głosu
3. Zaburzenia mowy i języka
4. Zaburzenia słuchu w wieku rozwojowym (pedoaudiologia)
5. Zaburzenia połykania w praktyce foniatrycznej
6. Orzecznictwo lekarskie w foniatrii i audiologii