Statyny są obecnie podstawą leczenia szeroko rozumianych schorzeń
sercowo-naczyniowych. Ich pozycja jest konsekwencją wyników kolejnych badań, w
których leki te dawały jednoznaczne korzyści kliniczne, z redukcją śmiertelności
ogólnej włącznie. W praktyce u większości pacjentów kardiologicznych nie
rozważamy, czy w ogóle zastosować statynę, ale przede wszystkim zastanawiamy się
nad wyborem konkrentnego preparatu i jego dawki.
"Mała encyklopedia statyn" (przygotowana przez prof. Artura Mamcarza i
doktora Marcina Wełnickiego) z tego powodu wpisuje się w zagadnienie dyskutowane
w codziennej praktyce klinicznej. W kolejnych rozdziałach Autorzy przypominają
mechanizm działania leków z tej grupy terapeutycznej i podstawowe różnice między
poszczególnymi statynami, na przykład w zakresie siły działania. Przypominają
również wyniki historycznych, ale wciąż uznawanych za przełomowe badań
klinicznych ze statynami. "Mała encyklopedia statyn" to także omówienie
aktualnych wytycznych w zakresie osiągania celów terapeutycznych w leczeniu
zaburzeń lipidowych i opis monitorowania bezpieczeństwa terapii.
"Mała encyklopedia statyn", co wydaje się najatrakcyjniejsze w tym
opracowaniu, to podsumowanie praktycznych zagadnień terapii statynami z
uwzględnieniem najnowszej opcji terapii w tej grupie leków - wysoce skutecznej
rosuwastatyny.
Spis treści:
- Inhibitory HMG-CoA - rys historyczny
- Efekty stosowania statyn - przegląd kluczowych badań klinicznych
- Patofizjologia zaburzeń lipidowych
- Klasyfikacja zaburzeń lipidowych - porównanie podziałów historycznych i
aktualnych
- Mechanizm działania statyn
- Podstawowe różnice między poszczególnymi statynami
- Siła działania obniżającego LDL. Porównanie hipolipemizującego działania
poszczególnych statyn
- Miejsce statyn w farmakoterapii schorzeń układu sercowo-naczyniowego
- Cele terapeutyczne w leczeniu zaburzeń lipidowych
- Działania niepożądane statyn
- Rosuwastatyna na tle pozostałych przedstawicieli grupy
- Rosuwastatyna w polifarmakoterapii zaburzeń lipidowych
- Podsumowanie - miejsce rosuwastatyny we współczesnej
farmakoterapii