Sirolimus. Zastosowanie w medycynie

Pacjenci po przeszczepieniu narządów unaczynionych i tkanek to zwiększająca się grupa chorych zgłaszających się zarówno do lekarzy specjalistów, jak i do lekarzy podstawowej opieki medycznej ze szczególnymi problemami klinicznymi, niewydolnością narządów przeszczepionych i działaniami ubocznymi leczenia immunologicznego.

Sirolimus (rapamycyna) ze względu na wyjątkowe właściwości stał się platformą poszukiwań nad nienefrotoksycznymi schematami immunosupresji. Ta monografia ma na celu wszechstronną prezentację tego leku i jest próbą określenia jego obecnych i przyszłych zastosowań klinicznych na podstawie krytycznego przeglądu piśmiennictwa i własnych blisko 7-letnich doświadczeń autorów w leczeniu chorych po przeszczepieniu nerek, wątroby i szpiku oraz chorych po założeniu stentów uwalniających leki zapobiegające restenozie wieńcowej.

Przedmowa

Wprowadzenie

1. Sirolimus - historia odkrycia i rozwoju badań
2. Budowa i specyfika działania sirolimusa
3. Farmakokinetyka sirolimusa
4. Monitorowane leczenie sirolimusem
5. Metody oznaczania sirolimusa
6. Sirolimus po przeszczepieniu nerki
7. Sirolimus w leczeniu immunosupresyjnym po przeszczepieniu wątroby
8. Sirolimus - sposób na restenozę?
9. Sirolimus w profilaktyce i leczeniu ostrej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi
10. Sirolimus w leczeniu nowotworów
11. Ekonomiczne aspekty stosowania sirolimusa

Indeks